چند وقت پيش در خواب به من گفت كه سر قبرم يك پرچم ايران بزن!

اولين شهيد اقليت‌ها در جريان انقلاب، وارطان آراكليان است كه در مقابل ساختمان راديو تلويزيون در 22 بهمن 1357 و در درگيري با نيروهاي ضدانقلاب به شهادت رسيد. چند سؤال و جواب كوتاه با مادر او در مقابل شماست!...

در آستانه دهه فجر، نيم نگاهي به آرشيو روزنامه‌ها در سال 57، به خوبي مي‌توانست فضاي آن روزها را برايم تداعي كند. مجلد روزنامه كيهان، بهمن 57 را ورق مي‌زدم كه در ميان صفحات، عكس جواني نظرم را جلب كرد... مطلب مربوط به جواني ارمني بود كه در درگيري‌هاي روبروي راديوتلويزيون (جام‌جم) به شهادت رسيده بود. كنجكاوي‌ام باعث شد تا رد او را بگيريم. اتفاقاً چند روز بعد، از خيابان نوفل لوشاتو كه مي‌گذشتم، تابلوي خيابان شهيد «وارطان آراكليان» نظرم را جلب كرد. گمان كردم بتوانم از طريق خانه‌هاي آن خيابان به ردي از خانواده شهيد برسم. از قضا صاحب سوپرماركتي كه در آن نزديكي بود، مسيحي از آب درآمد و گفت كه مادر وارطان در سفارت ارمنستان كار مي‌كند. خلاصه بعد از چند روز پي‌جويي، توانستم خانم «وارتوش اسماعيلي» را پيدا كنم. ......

* دوستان به دلیل نداشتن تربیت خانوادگی عده ای و همچنین گذاشتن پیام های تبلیغاتی در اینجا برای حفظ حقوق دیگران برخلاف میل باطنی مجبور شدم قفل کودک را فعال کنم.

رپ فارسی از زبان رپر ارمنی

برای دانلود آهنگ های وارطان بر روی عکس کلید کنید

معرفی دو کتاب الکترونیک درباره قتل عام ارامنه

با سلام خدمت دوستان عزیز دو کتاب الکترونیکی در مورد کشتار ارامنه به دست ترکیه عثمانی را به شما معرفی می کنم امیدورام مورد استفاده شما قرار گیرد البته این دو کتاب در کتابفروشی ها نیز قابل تهیه است در ضمن دوستان لطف کنند که در مورد موضوع نوشته شده نظر بدهند در غیر اینصورت نظر ایشان با نهایت احترام پاک می شود. همچنین نظرات کسانی که از الفاظ زشت و یا توهین آمیز نیز استفاده می کنند استثنا از این قاعده نیست.

قتل عام ارامنه _ اسماعیل رائین

نسل کشی ارامنه _آ.الله وردی

علل و ریشه خصومت ترکها با ارامنه

• واقعیت و زندگی دردناک ارامنه، در بین مردمان غرب، تاثیری جدی گذاشته و نه تنها ارامنه، بلکه مردم و نهاد‌های غربی نیز در ۲۴ آوریل، مراسم یادبود ترتیب می‌دهند. از طرف محققین به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و آلمانی، کتاب‌های زیادی منتشر می‌شود. روشنفکران ترک نیز آرام آرام، به صف مدافعین حقوق ارامنه، می پیوندند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ٨ ارديبهشت ۱٣٨۶ -  ۲٨ آوريل ۲۰۰۷

روز سیاهی دگر برای خون آشام قرمز!

قتل عام ارمنیان

   برنامه كشتار ارمنیان در امپراتوری عثمانی كه در آوریل 1915 میلادی ( اردیبهشت 1294 خورشیدی‌) بصورت نژاد کشی   (genocide) به نقطه اوج رسید،  در دوره افول حكومت عثمانی شكل گرفت . شكستهای پی درپی عثمانی ها در عرصه های سیاسی و نظامی كه به از دست دادن مستملكات آنها در بخشهای وسیعی از آسیا و اروپا منجر شد، بر مناسبات داخلی امپراتوری بویژه بر رویكرد آنها نسبت به  دردسرهای تاریخی  یعنی اقلیتها و ملل تابعه،  بالاخص ارمنیان تأثیر نهاد.

   رفتار سوء حكومت عثمانی با ملل ساكن امپراتوری به سالهای ‎آغازین تهاجم و سیطره آنها برمنطقه باز می گشت.  در قلمرو پهناور امپراتوری عثمانی، تركها كمتراز 20 درصد جمعیت امپراتوری را تشكیل می دادند و عثمانیها برای تحمیل حاكمیت خود و خنثی كردن جوی كه به هرحال آنها را مهاجر و اشغالگر می شناخت، جز توسل به مواعظ نژادپرستانه و تزریق حس برتری نژادی از یك سو و سركوب تمیلات و تحریكات آزادیخواهانه سیر ملل از سوی دیگر،  چاره ای نمی یافتند. به این ترتیب و در طی چند صد سال امپراتوری عثمانی نه تنها نتوانست به نگرشی واقع بینانه به " مسئله اقلیتها " دست یابد، بلكه حل تنش خود با ملل تابعه و اقوام غیر ترك را در امحاء فیزیكی و كشتارهای وسیع آنها جستجو كرد.  توسعه طلبی تاریخی عثمانیها و ناتوانی نظامی آنها در مقاطع مختلف موجب از دست رفتن متصرفات امپراتوری و استقلال برخی ملل تابعه شد.

   درعین حال زمامداران عثمانی را بیش از پیش برای پیان دادن به دردسر اصلی یعنی " مسئله ارمنیان " ترغیب نمود. بدینگونه برنامه حذف كامل ارمنیان ساكن امپراطوری در دستور كار سران حكومت قرار گرفت كه با آغاز جنگ جهانی اول و ورود امپراتوری عثمانی به آن، مقدمات اجرای كشتار فراهم شد. آنچه نژاد کشی سال 1915 را از كشتارهای قبلی ارمنیان متمایز ساخت، ‌نخست برنامه از پیش طرح شده و حساب شده آن بود و آنگاه دامنه سراسری و گسترده آن. عثمانی فضای آشوب زده جنگی را مناسبترین فرصت فرض كرده و در بهار 1915 مصمم شدند به " مسئله ارمنی " برای همیشه پایان دهند. به بهانه واهی تأمین امنیت و حفظ جان ارمنیان ، فرامینی مبنی بر تجمع صدها هزار مرد و زن و كودك در نقاطی كه اكثرا" صدها كیلومتر از جبهه های اصلی جنگ دور بودند، صادر شد. آنگاه كوچ سریع و بی رحمانه این گروههای بی پناه به مقصد صحاری بی آب و علف و كشتار آنان در راه آ‎غاز شد كه اساساً ارتباطی به جنگ نداشت و تنها با هدف نابودی كامل ارمنیان اجرا می شد.

   برنامه كشتار ارمنیان گرچه با نابودی یك و نیم میلیون ارمنی و آوارگی تعداد بیشماری به پاره ای از اهدافش دست یافت، اما در یك هدف دیگر كه همانا مخفی و مكتوم ماندن این جنایت هولناك بود، ناكام ماند. چند صباحی از این تحولات نگذشته بود كه نشر تدریجی گزراشهایی از سوی ناظران خارجی از جمله نمایندگان و اتباع دول بی طرف در عثمانی، اخبار پراكنده و شایعات گسترده ای را كه در این زمینه منعكس شده بود به تأئید رسانید و به دنبال آن با ثبت و انتشار این گزارشها و روایات آنهایی كه از مهلكه جان به در برده بودند، ‌ابعاد و جوانب ناشناخته فاجعه روشنتر شد. پس از خاتمه جنگ و فروپاشی امپراتوری عثمانی، شمار اسناد و مدارك گوناگونی كه در این زمینه شناسایی شده و مورد بحث قرار گرفته است، آنچنان گسترش یافت كه امروزه و به گونه ای كه دریك مقیاس بین المللی نیز شاهد هستیم ، لااقل كتمان و نادیده انگاشتن دیگر بیش از این ممكن نیست.  در جدول زیر ارقام مربوط به شمار جمعیت اقوام مختلف در ایالات ارمنی آناتولی شرقی در اویل قرن بیستم میلادی ارائه شده است.

آمار جمعیت اقوام مختلف در چند ایالت ارمنی آناتولی شرقی در سال 1912 میلادی ( بر حسب هزار نفر)

ردیف	اقوام	ارزروم	وان1	بیتلیس2	خاربرت3	دیاربکر4	سیواس5	جمع	سهم از کل (%)
1	ارمني	215	185	180	168	105	165	1018	38.9
2	ترک	240	47	40	102	45	192	666	25.4
3	کرد ( ساکن )	35	32	35	75	30	35	242	9.2
4	کرد ( کوچنده )	40	40	42	20	25	15	182	7.1
5	قزلباش	25	-	8	80	27	-	140	5.3
6	آسوری - خالد	-	18	15	5	60	25	123	4.7
7	زازا - تمبلی - چاریکل	30	-	47	-	-	-	77	2.9
8	چرکیز	7	-	10	-	-	45	62	2.4
9	یونانی و سایر مسیحیان	12	-	-	-	-	30	42	1.6
10	یزیدي	3	25	5	-	4	-	37	1.4
11	فارس	13	-	-	-	-	-	13	0.5
12	لاز	10	-	-	-	-	-	10	0.4
13	کولي	-	3	-	-	-	-	3	0.1
	تمامی اقوام	630	350	382	450	296	507	2615	100.0

1- بجز بخش هاکیار   2- بجز بخشهای جنوبی   3- بجز مالاتیا و بخشهای جنوبی   4- بجز بخش بیشرک   5- بجز بخشهای شمال شرقی
منبع: مجموعه آثار نیکولاس آدونتس (Nicholas Adontz)، جلد اول، انتشارات های گیتاک، 1996

   واقعه ای كه دراویل قرن بیستم اتفاق افتاد و به نام نژاد کشی ارمنیان (The Armenian Genocide) مرسوم شد،  به تدریج و با پیش آمدن رخدادهای مشابه در دیگر نقاط جهان و در قبال دیگر ملل و اقلیتهای قومى و نژادی،  تعاریف دقیقتری چون قتل عام، نژادكشی و پاكسازی قومی پیدا كرد. نژاد کشی ارمنیان در نوع خود و درتاریخ معاصر جهان تجربه نخست از این دست بود. اگر ین فاجعه انسانی به موقع مورد شناسایی قرار می گرفت و به صراحت محكوم می شد، اگر ابعاد واقعی آن با تمام جزئیات هولناكش ثبت تاریخ می گشت و مسببان آن به پای دادرسی می نشستند، چه بسا فجایعی كه در سالهای اخیر درنقاطی چون آفریقا،  بالكان،  قفقاز و افغانستان شاهد آن بودیم ، تكرار نمی شدند.                                                                    

آشنای مختصر با الفبای ارمنی

1. نام حرف ها و صدای برابر آنها در فارسی
2. نوشتاری کوچک
3. حروف چاپی کوچک
4. حروف چاپی بزرگ

می باشد امیدوارم خوشتان بیاد. همچنین با حذف تغییرات سایت tinypic مجبورم بعضی از عکس ها را دوباره آپلود کنم برای همین اگر اخلالی در عکس ها دیدید به بزرگی خودتان ببخشید تا زمانی که درستش کنم. موفق باشید.

آربی اواناسیان

آربي تجربيات خويش را در زمينه سينما نيز به كار گرفته است كه حاصل آن فيلم مستند ((ليوبوس به نام تادئوس)) (در خصوص مراسم زيارت قره كليسا) و فيلم بلند سينمايي ((چشمه)) مي باشد كه مورد توجه صاحبنظران و منتقدان هنري واقع گرديد. آربي در سال ۱۳۵۸ شمسي (۱۹۷۹ ميلادي) مقيم فرانسه شد و در سال ۱۳۶۲ شمسي (۱۹۸۳ ميلادي) فيلم ((چگونه پيش بند سوزن دوزي شده مادرم در زندگي ام گسترده مي شود)) را در اين كشور ساخت. اوانسيان همچنين نمايشنامه هاي ايوالف كوچولو (ايبسن) همان طوري كه بوده ايم (آوامف) و خلوت خفتگان (پيتر گيل) را كارگرداني كرده است. در زمينه پژوهش هاي تئتر بين المللي با پيشگامان نامداري چون پيتربروك peter brook و یژی گروتوفسکی Yerzy Grotowski همکاری نزدیک داشته است. وی از سال ۱۳۵۹ شمسی (۱۹۸۰ میلادی) مدیر هنری انجمن تئاتر ارمنی در پاریس می باشد.

اولین سالگرد تشکیل وبلاگ ارامنه ایران می باشد امیدوارم باز هم در خدمتتان باشم.

آرسن میناسیان

نوشتن در مورد زندگی این مرد بزرگ کاری بس سخت است زیرا به کتابی قطور تبدیل می شود. مردی که این روزها وقتی نامش را در اینترنت جستجو می کنی همین قدر به خواننده اطلاعات می دهد که چند مسابقه دو و میدانی در شهر رشت با نام آرسن میناسیان برگزار شده ولی کسی نمی داند آرسن که بود و چه کارهایی کرد!!!..پیرمردی که با دیدن اشک یک سرهنگ که پولی نداشت تا از مادرش نگهداری کند به فکر تاسیس اولین خانه سالمندان ایران افتاد مردی که داروخانه ای داشت که با خرید داروهای گران آنها را به قیمتی ارزان به مشتریان می فروخت و دائم ضرر می کرد حتی به قدری در این کار افراط می کرد که سالها مردم به او ظنین بودند و گاه حتی فکر می کردند که او قصد رسیدن به وکالت مجلس را دارد او کسی بود که شبها با اتوبوس به تهران می رفت تا داروهای نایاب را برای هموطنانش به رشت بیاورد و داروهایی را که مجموعا ۱۰ هزار تومان می خرید ۲ یا ۳ هزار تومان به مردم می فروخت. کارهای خیر او اینقدر ادامه پیدا کرد تا طلبکار پیدا کرد و طلبکار نیز نذر نداشت تا به مردم خدمت کند وقتی می دید پرداخت پولش به تاخیر افتاده از او شکایت کرد و در نتیجه آرسن به زندان افتاد. اما در زندان هم بیکار نمی نشست از وضع زندانیان پرس و جو می کرد و پس از اینکه آشنایانش با قرض و تقسیط بدهی توانستند او را نجات دهند در خارج از زندان هم به دنبال کار زندانیان بود و مردی که وقتی مرد ساعت ها قبل از دفن بر دوش مردم مسلمان رشت حمل می شد و طوری که اگر با بلندگو از کلیسای رشت از مسلمانان خواهش نمی کردند که جسد را برای دفن تحویل دهند مردم از شدت علاقه حاضر نبودند جنازه را پس بدهند روزی که در رشت عزای عمومی اعلام شد. و هرکسی به نوعی عزادار بود در روزی که مسلمان و مسیحی بر سر خود می زدند مردی که به درستی مسیح ایران بود. و زن آرسن که پس از مدتی اقامت در رشت حالا از سکنه آنجا هم رشتی تر شده بود و به کسانی که به رشت توهین می کردند به شدت می غرید.

به واقعیت که نوشتن در مورد این مرد بزرگ خیلی سخت است ولی من می دانم که ایرانیان دست بردار نبودند و پس از فوت این بزرگ مرد با نوشتن نامه به اسقف های بزرگ و حتی پاپ خواهان گزینش نام بزرگ از سوی آنان برای وی شدند حال همه سال در روز ۱۴ فروردین در شهر رشت مردم نام و یاد او را زنده نگه می دارند. نام و یاد این ارمنی ایرانی میهن دوست گرامی و روحش قرین رحمت در بهشت برین.

دوستان به دلیل مشکلات شخصی تا مدتی قادر به بروز کردن وبلاگ نیستم ولی بزودی بر می گردم.

دگر اندیش و دگم

ترور یه روزنامه نگار ترک ارمنی تبار، صرفا ترور ارمنی بدست ترک نیست، ترور دگراندیش بدست دُگمه.

هراند دینک اکتبر 2005 بخاطر “توهین به ترک بودن” توی مقاله ای علیه نسل کشی ارامنه شش ماه حبس تعلیقی گرفت، درست موقعی که ترکیه می خواست واسه پیوستن به اتحادیه اروپا، مقررات جزایی شو اصلاح کنه.

حالا قتل آقای دینک این چشم انداز رو تیره تر کرده و باعث شده شاخص بورس استانبول افت کنه و نخست وزیر بگه این حمله ای به آزادی بیان و ثبات ترکیه است.

علت همه این نگرانی ها، محبوبیت فزاینده افراطیون ملی گرای ترکیه است. با ترکهای لندن هم که حرف می زنم، می بینم بشدت به اروپایی ها و چپاول هویت شون بدبین اند.

جالبه چند ماه پیش اورهان پاموک، یه دگراندیش ترک دیگه، برنده جایزه ادبی نوبل شد و احتمالا ترکهای افراطی حالا می گن بیر-بیر، برابر.

انگار 2007 هم واسه آزادی بیان و اندیشه، سال زجرآوریه، ولی با “مسطح شدن جهان”، من به رنگ باختن جذابیت نیروهای مرتجع نزد توده ها خوش بینم.

لینک اصلی مقاله

پليس ترکيه خبر دستگيری مظنون اصلی در قتل هراند دینک، روزنامه نگار سرشناس ارمنی این کشور را اعلام کرد.

پلیس نام این فرد را اوگون ساماس اعلام کرده و گفته است که وی توسط پدرش شناسایی شده است.

پیش از این پلیس تصاویر این فرد را منتشر کرده بود. در یکی از این تصاویر، این مرد جوان که در حال دویدن است، شیئی را که پلیس گمان می کند اسلحه باشد در زیر لباس خود پنهان می کند.

هراند دینک روز جمعه در برابر دفتر روزنامه آگوس، که وی سردبیر آن بود به ضرب دو گلوله کشته شد. ترور وی موجب بروز اعتراضات خشمگینی در ترکیه شد.

آقای دینک پیشتر درباره کشتار ارامنه در واپسین روزهای امپراتوری عثمانی در سال 1915 مطالبی نوشته بود.

تصاویر منتشر شده توسط معمر گولر، فرماندار استانبول از یک دوربین امنیتی در خیابانی که آقای دینک در آن به قتل رسید گرفته شده است.

این تصاویر برای شناسایی هویت در اختیار بازپرسان پرونده قرار گرفت. پلیس تلفن ویژه ای برای ارائه اطلاعات از سوی مردم اختصاص داده است.

مطنون به قتل هراند دینک به نظر در سنین پایانی نوجوانی و یا اوایل بیست سالگی قرار دارد و شلوار و ژاکت جین بر تن و کلاه بافته سفید بر سر و ریش کم پشتی هم دارد.

در یکی از تصاویر ضبط شده، مظنون به قتل روزنامه نگار ارمنی شهروند ترکیه به صورت عادی در حال قدم زدن است و در تصویر بعدی در حال دویدن در حالی که سلاحش را مخفی می کند دیده می شود.

بسیاری در ترکیه بر این باورند که آقای دینک به علت نوشته های جنجالی اش در مورد کشتار صدها هزار ارمنی توسط ترک های عثمانی در سال 1915 مورد هدف قرار گرفته است.

	هراند دینک در اکتبر 2005 پس از نوشتن مقاله ای درباره کشتار گسترده ارامنه به علت توهین به هویت ترک متهم شناخته شد

کشتار ارامنه هم در ارمنستان و هم در ترکیه موضوع بسیار حساسی به شمار می رود و بسیاری از ارامنه تلاش کرده اند که این کشتار در سطح بین المللی به عنوان قتل عام مورد شناسایی قرار گیرد.

ترکیه اتهام قتل عام ارامنه را رد می کند و می گوید که این مساله جزئی از جنگ جهانی اول بود.

هراند دینک در اکتبر 2005 پس از نوشتن مقاله ای درباره کشتار گسترده ارامنه به علت توهین به هویت ترک متهم شناخته شد.

آقای دینک یکی از معروف ترین افراد جامعه ارمنی ترکیه بود و به رغم تهدید ها وی هرگز سکوت اختیار نکرد و به رغم تنش هایی که فعالیت های هراند دینک را در بر گرفته بود، محافظی در اختیار وی قرار نگرفته بود که این مساله این منجر به بروز این انتقاد شده که چرا مقامات اقدام کافی برای محافظت از جان آقای دینک انجام ندادند.

اما معمر گولر فرماندار استانبول می گوید که هراند دینک درخواست اقدام امنیتی بیشتری نکرده بود. آقای گولر گفته است که " از آنجایی که او (هراند دینک) درخواست محافظت نکرد، از او محافظت شخصی نشد و تنها اقدامات کلی امنیتی به اجرا در آمد."

در ترکیه روزنامه نگاران و سیاستمداران نسبت به قتل هراند دینک ابراز خشم کرده و بسیاری از آنها این اقدام را یک ترور سیاسی خوانده اند. آمریکا، اتحادیه اروپا، فرانسه و سازمان های حقوق بشری قتل این روزنامه نگار ارمنی را محکوم کرده اند.

دولت ارمنستان ترور هراند دینک را محکوم کرده و رابرت کوچاریان، رییس جمهوری این کشور ابراز امیدواری کرده که مقامات ترکیه عاملان این اقدام را مجازات کنند.